Poper. Komedia z piosenkami

Spektakl przeznaczony wyłącznie dla widzów dorosłych

Opis

Spektakl Any Nowickiej charakteryzują piosenki, które są jak wewnętrzne głosy bohaterów. Poza nimi: przerysowanie, groteska, farsa i paradoksalnie dramatyzm. Reżyserka zamienia widzów w perfidnych podglądaczy, a scenę w dwa mieszkania. Do jednego z nich wprowadza tytułowego Popera- gapowatego starego kawalera kochającego się w sąsiadce. A do drugiego, małżeństwo Szwarców. Ona, delikatna i twarda zarazem, zwierza się ze swoich sekretów Poperowi. A zazdrosny Szwarc myśli, że jego żona ma z nim romans.

Już na samym początku spektaklu widzowie są świadkami wielkiej kłótni małżeńskiej, której powodem jest wszędobylski palec Szwarciwny. Ten włożony nie tam, gdzie powinien uruchomia lawinę nieporozumień. A te narastają przez nieświadomego niczego Popera, który zawsze odwiedza sąsiadów w nieodpowiedniej chwili. Szwarciwnie to oczywiście zupełnie nie przeszkadza i za każdym razem usprawiedliwia Popera przed mężem. Szwarc jednak nie może tego zaakceptować i w pewnym momencie wybucha. Życzy Poperowi śmierci, bo innego wyjścia z tej sytuacji nie widzi. Jego pobożne życzenie ku zdziwieniu wszystkich, zaczyna szybko się spełniać. Poper łapie w środku czerwca grypę. Szwarciska jest przerażona chorobą przyjaciela i żąda od męża wycofania się z życzenia. Ten 

jednak za nic nie chce ustąpić... W tym czasie Kac, kuzyn Popera sprowadza do jego domu prostytutkę. Kulpa ma umilić nieszczęśnikowi jego ostatnie dni, jednak tak naprawdę niewiele może zmienić nawet w swoim, pozornie kolorowym życiu.

Muszę ostrzec wszystkich wrażliwych widzów, że historia ta niestety nie zakończy się happy endem. Jej finał nie jest zabawny, choć przez pierwszą część sztuki oglądamy lekką komedię. Śmiech przestaje w końcu bawić, a realizm ustępuje miejsca smutnej metaforze.

Monika Nawrocka- Leśnik

Strona WWW

teatrnowy.pl/spektakle/70-poper