Teatr Porywacze Ciał

Opis

OUN to widowisko balansujące między performansem a emocjonalnym, osobistym zwierzeniem artystki. Jej sceniczna obecność rozdarta jest pomiędzy dwie role, które przenikają się wzajemnie, współistnieją tak symultanicznie, że trudno je rozdzielić. Pawłowska występuje tu jako aktorka "w roli", a także jako człowiek, który gra na obu scenach i jednocześnie nie gra, a jest. Osobowość bohaterki OUN złożona jest z lęków i fobii, które targają nią - zarówno jako kobietą, jak i aktorką. Artystka chce mówić prosto, nie wierzy w komunikacyjną wartość metafory. Swą wiarę pokłada raczej w siłę emocji, którymi dzieli się z widzami. Spektakl jest pełen sprzeczności - po chwilach euforii widz razem z bohaterką przeżywa zwątpienia, zostaje wprowadzony w jej zewnętrzny i wewnętrzny świat. Artystka igra z teatralną konwencją, zdradzając jej szwy, obnaża jednocześnie swoją konstrukcję psychiczną. Pawłowska igra również z widzem. Wciąga go w żenujący, bo intymny dialog, dzieli się sobą, wyciąga doń rękę ze szklanką wody mineralnej w darze, prezentuje przed nim wciąż nowe gagi. Możliwości zabawiania i prowokowania widza ma wielkie, repertuar podobny jest do ogromnego arsenału środków wypracowanych wspólnie z Maciejem Adamczykiem w zespole Porywaczy Ciał.

Strona WWW