Enda Walsh, FARSA Z WALWORTH

Historia rodziny emigrantów z Cork mieszkających w robotniczej dzielnicy Londynu, uwikłanych we własną przeszłość oraz relacje nacechowane brutalnością i nienawiścią. Dinny, ojciec dwóch nastoletnich synów, zmusza ich do odgrywania scen odtwarzających tajemnicze okoliczności, które przyczyniły się do rozstania Dinny'ego z żoną i wyjazdu z rodzinnego Cork. Chociaż od tych wydarzeń z Irlandii minęło sporo lat, mieszkańcy domu przy ulicy Walworth wciąż odgrywają dialogi i sceny, które zdarzyły się przed laty w kraju ojczystym. Londyn jawi im się jako gigantyczne zbiorowisko ludzi stłoczonych na małej przestrzeni, miejsce nieprzyjazne, wrogie i agresywne.

Precyzyjnie zakomponowana akcja, slapstickowy humor, seria komicznych pomyłek i nieprawdopodobnych okoliczności - to wszystko można znaleźć w dramacie irlandzkiego autora.

Fragment wywiadu Emelie FitzGibbon z Endą Walsh'em

Emelie FitzGibbon - Twoja twórczość , mam tutaj na myśli zarówno"Disco Pigs", jak również "Ginger Ale Boy", "Misterman" i "Bedbound", jest bardzo charakterystyczna. Specyficzny styl i sposób konstruowania postaci, który z jednej strony zamyka je w pułapce, z drugiej zaś stwarza możliwość odzyskania przez nie własnej tożsamości. W jaki sposób postrzegasz swoją pracę w kontekście współczesnego teatru irlandzkiego? Czy to dla ciebie istotna kwestia?

Enda Walsh - Tak, bardzo istotna. Każdy pisarz i każdy twórca będzie postrzegał siebie jako odrębną osobowość. Jednak w Irlandii udało się zaistnieć grupie pisarzy mniej więcej w tym samym wieku, którzy w swojej twórczości poruszają problemy istotne dla pokolenia dzisiejszych trzydziestoparolatków. Na przykład twórczość Connora McPhersona to prawdziwa otchłań niepokojów i poplątanych losów współczesnego człowieka. Jest to bardzo podobne do tego, co ja sam robię, ale zupełnie odrębne stylistycznie. Jego bohaterowie są naprawdę samotni i nieświadomi tego dokąd w rzeczywistości zmierzają, boją się przyszłości, ale wiedzą że nie ma innego wyjścia, jak tylko iść przed siebie. Wielu trzydziestolatków patrzy po prostu na grzechy swoich ojców i powtarza sobie: "Nie chcę być taki jak oni! Ale jaki w takim razie chcę być?"

Tłumaczenie - Anna Wolf

Owen Mc Cafferty

CLOSING TIME (Zamykamy!)

Zniszczony i zaniedbany pub-hotel w Belfaście funkcjonuje jako swoisty azyl zarówno dla okolicznych pijaczków, jak i jego właścicieli. Każdy kolejny dzień do złudzenia wydaje się przypominać poprzedni - czasami jednak trzeba stawić czoła gorzkiej prawdzie o samym sobie. Nakreślony z czułością i poczuciem humoru portret kilku życiowych i emocjonalnych rozbitków, stworzony przez jednego z najbardziej dziś popularnych i nagradzanych dramaturgów irlandzkich - Owena McCafferty"ego.

Owen McCafferty - ur 1961, mieszka z żoną i trójką dzieci w Belfaście. W 1999 był dramaturgiem w National Theatre Studio. Jego najnowsza twórczość obejmuje takie sztuki jak "Schoot The Crow" (Druid, Galway), "Mojo Mickybo" (Kabosh, Belfast) and "No Place Like Home" (Tinderbox, Belfast). Wszystkie sztuki McCafferty'ego są świetnie skonstruowane i bazują na żywym języku mieszkańców Belfastu. Jest pierwszym wielkim dramaturgiem Północnej Irlandii, którego twórczość zawiera się między pisarstwem politycznym a dokumentacją życia zwykłych ludzi jego rodzinnego miasta.

Gościem wieczoru będzie dr Sara Keating.

Pochodzi z Dublina, jest krytykiem teatralnym oraz pisarką. Współpracuje z różnymi magazynami, w tym z The Irish Times, The Sunday Business Post i Irish Theatre Magazine. W 2006 roku uzyskała tytuł doktorski z dziedziny współczesnego teatru irlandzkiego w School of Drama w Trinity College.