Kultura Poznań.pl

Sztuka

opublikowano:

Widok, nie widzenie

Ciekawym punktem naukowej kariery Stefana Wegnera była rezygnacja ze stołka pedagogicznego w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi w reakcję na wydalenie z niej Władysława Strzemińskiego. Artysta mocno zakorzeniony w życiu artystycznym swojego miasta, doskonale rozumiał nastroje polityczne swoich czasów. Jako twórca awangardowy stawał w opozycji do dominującej tendencji artystycznej. Galeria Piekary otwiera w środę wystawę jego prac "A najważniejszy jest rytm".

.
Wystawa Stefana Wegnera otwarta zostanie 19.06 w Galerii Piekary

Stefan Wegner tworzył malarstwo w nurcie awangardowym. Jego twórcze założenia bliskie były artystycznej konwencji Katarzyny Kobro i Władysława Strzemińskiego, z którymi łączyła go wieloletnia przyjaźń. Za pomocą obrazów Wegner dokumentował bliską sobie przestrzeń w sposób nowatorski dla okresu lat 50-60. Organizowana przez poznańską Galerię Piekary i wspierana przez Fundację 9/11 Art Space ekspozycja jego najznamienitszych dzieł, ułożonych logistycznie w cykle i chronologicznie, jest hołdem dla artysty, którego obecność na arenie artystycznej wpłynęła na dzisiejsze oblicze polskiej sztuki tworzonej w nurcie awangardowym czy abstrakcji.

Na wystawie będzie można zobaczyć między innymi prace powstałe podczas pobytu artysty w Chałupach w 1932 r. wraz ze wspomnianą dwójką znamienitych przyjaciół po fachu. Wystawa w Galerii Piekary będzie również okazją do zobaczenia obrazów olejnych z cykli "Jezioro" i "Łodzie" namalowanych w 1948 roku podczas pleneru prowadzonego przez Stefana Wegnera w Olsztynie, a utrzymanych w stylistyce nawiązującej do wspomnianych "Pejzaży morskich" z lat 30., które szczególnie interesująco ukazują jego działania twórcze w nurcie unizmu. Cykl pejzaży morskich jest też sztandarowym przykładem ukazującym w praktyce jego teoretyczne rozważania na temat widzenia, które zajmowało go w szczególności.

Twórczość Wegnera oscyluje niekiedy pomiędzy kubizmem a konstruktywizmem, choć w jego pracach można też dostrzec wyraźny wpływ surrealizmu. W późniejszych latach swojego życia jego malarstwo stopniowo przekształcało się w abstrakcję. Twórczość Wegnera jest interesująca przez znaczącą pozycję twórcy w ówczesnym świecie artystycznym. Działania na gruncie teorii sztuki, jak i uprawianie awangardy w praktyce, spowodowały, że możemy go dziś uznawać za przedstawiciela konkretnego punktu w historii malarstwa polskiego.

Stefan Wegner poza malarstwem tworzył także grafiki, rysunki, projektował wnętrza. Był pedagogiem i teoretykiem sztuki. Czynnie uczestniczył w życiu artystycznym Łodzi, udzielał się w Zrzeszeniu Artystów Plastyków.  Był członkiem grupy artystycznej Plastycy Nowocześni, powstałej z inicjatywy grupy "a.r.", a w następnych latach także innych zrzeszeń artystycznych, jak na przykład "Piąte Koło", czy "Nowa Linia".  W pewnym momencie swojego życia był współredaktorem czasopisma "Forma"". W latach 30. XX w. sprawował funkcję prezesa Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków. Ciekawym punktem jego naukowej kariery jest rezygnacja ze stołka pedagogicznego i rektorskiego w Wyższej Szkole Sztuk plastycznych w Łodzi w reakcję na wydalenie z niej Strzemińskiego. Powrócił tam dopiero po siedmiu latach jako nauczyciel estetyki. W późniejszych latach swojego życia między innymi współpracował z Klubem Młodych Artystów i Naukowców w Warszawie, a także był członkiem komitetu organizacyjnego Wystaw Sztuki Nowoczesnej w warszawskiej Zachęcie.

Julia Niedziejko

  • Stefan Wegner "A najistotniejszy jest rytm"
  • Galeria Piekary
  • wernisaż: 19.06, g. 19
  • wystawa czynna do 27.09
  • wstęp wolny

© Wydawnictwo Miejskie Posnania 2019