Wystawa najnowszych prac Piotra Zawady prezentuje cykl reliefów balansujących pomiędzy obrazem, rzeźbą i znakiem. Nie ilustrują one rzeczywistości, lecz wydobywają to, co pozostaje po obrazie: ślad, osad i ikonę.

W reliefach pojawiają się uproszczone twarze, dziecięce postaci oraz motywy zaczerpnięte ze współczesnej kultury wizualnej. Emoji, gesty i znaki funkcjonują tutaj jako symbole emocji i doświadczeń coraz częściej przeżywanych za pośrednictwem obrazów.

Prace powstały z gąbki - materiału miękkiego, chłonnego i podatnego na odkształcenia. Pokryte głęboką, matową czernią, łączą humor z niepokojem, lekkość z melancholią. Podatność materii staje się metaforą ulotności doświadczeń w rzeczywistości nadmiaru komunikatów, bodźców i gotowych kodów znaczeń.

Reliefy Zawady prowokują pytania o to, co pozostaje z doświadczenia, gdy zastępuje je jego reprezentacja, a także o to, co pozostaje z człowieka, gdy uczucie staje się znakiem, a twarz ikoną. Balansując pomiędzy tym, co osobiste i uniwersalne, wystawa podejmuje refleksję nad sposobami, w jakie obrazy, symbole i mechanizmy komunikacji kształtują nasze postrzeganie rzeczywistości.

Wernisaż: 12.06.2026, godz. 19:00
Wystawa: 12.06 - 12.09.2026