Nic nie jest nowe, tak jak nic nie jest stare. To, co się pojawia, musi zniknąć, wszystko, co znika, powraca jako widmo. Widma działają poprzez media, a związek przyczynowy między nimi może przebiegać w obie strony. Chociaż żaden trend nie obejmuje wszystkich, jest mechanizmem, który organizuje widzialność, pragnienia i wartości. Obrazy układają się w moodboardy, skojarzenia wiążą w vibe. Punktem wyjścia są formy przedmiotów cyklicznie powracających w kulturze: obcasy butów, kształty ekranów i inne znaki rozpoznawane jako "modne", "przestarzałe" lub "warte pożądania". Instalacja łączy fotografie, obiekty i dźwięk. Osoby oglądające stają się częścią infrastruktury przesyłającej sygnał.Część pracy doktorskiej realizowanej na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu pod kierunkiem prof. dr hab. Piotra Wołyńskiego.
Instalacja, radio, audio, metal, transfer fotograficzny